Τρίτη, 7 Ιουλίου 2009

ΛΑΪΚΑ ΧΡΩΜΑΤΑ


Μια πόρτα κλείνει πίσω της τη σιωπή
Δυο μάτια ανοίγουν στο φως
ρίγος δοξαστικό διατρέχει το σώμα της μέρας
ωωω
το φτερούγισμα στις άκρες του ορίζοντα
Το ράμφος που σχίζει το κόκκινο
που χάνεται στον παφλασμό του γαλάζιου
ωωω
το σφύριγμα τ’ ανέμου στις ψαρόβαρκες
το τελευταίο σπαρτάρισμα του ψαριού στα δίχτυα
ο πρώτος στίχος του «ε για μόλα, ε για λέσα»
τα λάμδα και το μι που τα πνιξε η ριπή
τα οα και τα εα που γίναν όλα
ωωω
το πυρωμένο κίτρινο των χωραφιών του Βαν Γκογκ
βαθιές υποκλίσεις δρεπανιών και σωμάτων στο μεγαλείο του ήλιου
και τολμηρές ανατάσεις με το χέρι αντήλιο
και το βλέμμα
βέλος
στην καρδιά του φωτός
που επιστρέφει στον πυρήνα
στην πληγή
στην πηγή του
ωωω
του αναστεναγμού
που πάλλεται
στις μαβιές ανταύγειες του δειλινού
στις αυλές που ανασαίνουν
στο ρυθμό του δυόσμου, του γιασεμιού
στις καρδιές-τεντωμένες χορδές στη χαρά
στο χορό
στη γιορτή…
πριν χαθούν στη σιωπή

Καλό καλοκαίρι σε όλους/ες